السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

 

عالم همه خاک کربلا بایدمان         پیوسته به لب خدا خدا بایدمان

تا پاک شود زمین ز ابنای یزید        همواره حسین مقتدا باید مان

چشم به هم میذاریم یک سال میگذره و دوباره محرم میاد . هرسال توی هر مجلس عزاداری امام حسین که میریم ، شب آخر که میشه میگن معلوم نیست محرم سال دیگه زنده باشیم یا نباشیم... ممکنه امسال آخرین محرم عمر ما باشه... همه هم با شنیدن این جملات زار زار گریه می کنن ولی ...

چرا وقتی دهه ی اول محرم تموم میشه و کم کم از مجالس عزای امام حسین(ع) دور می شیم یادمون میره برای چی برا حسین(ع) گریه می کردیم؟ چرا فکر میکنیم حسینی بودن یعنی این که فقط باید هرجا عزاداری امام حسین (ع) بود گریه کرد؟ نمیگم گریه برای امام حسین (ع) خوب نیست. خود این اشک صفای دل میاره ولی هدف از ذکر مصیبت امام چیز دیگریه ... چرا گفته شده : " کلُّ یَومٍ عاشورا وَ کُلُّ اَرضٍ کَربَلا " ؟

بهتره کمی تأمل کنیم...

تحت المتن 1: امسال دهه ی اول محرم با ایام امتحانات تداخل پیدا کرده ولی شکر خدا من وقت کافی برای اینکه بتونم این مطلب رو پیگیری کنم دارم.

تحت المتن 2: برای مردم غزه دعا کنیم... دعامون هم می تونه ظهور آقا امام زمان (عج) باشه....

تحت المتن 3: قالب وبلاگم رو هم ویژه ی محرم گذاشته ام... یه پیشنهاد دارم. اگه شما هم دوست داشتین وبلاگهایتان را در عزای پسر فاطمه سیاه پوش کنید. میتونین به سایتی که من ازش قالبم رو برداشتم مراجعه کنین...

التماس دعا